KENT STRATEJİSİ "SİLİFKE"

Kitap Özeti / Detaylar

---

Tarihi bir geçmişe sahip olan Silifke milattan önceki dönemlerden günümüze kadar varlığını koruyabilmiş önemli şehirlerden birisidir. Makedonyalı Büyük İskender’in komutanlarından ve Suriye krallığının kurucusu olan Selefkos Nikator’un egemenliğinde (MÖ.312-281) şekillenen Silifke, zamanla birçok uygarlığa, devlete ve beyliğe ev sahipliği yapmıştır. Mısır, Hitit, Babil, Asur, Roma, Arap, Bizans, Selçuklu ve Karamanoğulları gibi imparatorluk, krallık, devlet ve beylik tarafından şehirde egemenlik kurulmuştur. En sonunda Fatih Sultan Mehmet’in vezirlerinden Gedik Ahmet Paşa’nın, Karaman beylerinden Mehmet Bey’in elinden Silifke’yi alıp Osmanlı topraklarına dâhil etmesi üzerine 15.yüzyıldan sonra şehir Osmanlı toprağı olmuştur. Osmanlı Devleti döneminde uzun yıllar İçel sancağının merkezi olan Silifke, I.Dünya Savaşı’ndan sonra Adana vilayetinden ayrılmış,1918 de İçel adıyla yeni ve tek başına bağımsız bir sancak haline gelmiştir. Mondros Ateşkes Anlaşması’nın imzalanmasıyla Anadolu’nun dört bir yanı düşman işgaline uğrarken Silifke düşman işgaline uğramamış, Fransızlar Erdemliye kadar gelebilmiştir. Böyle bir sonucun yaşanmasında Silifke yöresi halkının düşman daha yöreye girmeden örgütlenmesi ve onun üzerine yürümesi etkili olmuştur. Mustafa Kemal Paşa’nın Birinci Millet Meclisi’nin Ankara’da toplanması ile ilgili 19 Mart 1920 tarihinde vilayetlere gönderdiği genelge doğrultusunda İçel sancağında da 29 Mart 1920 Pazartesi günü seçimler yapılmış, yapılan seçimler sonucunda; Sami Arkan, Haydar Aslan, Ali Sabri Güney, Naim Ulusal ve Şevki Göklevent İçel sancağından milletvekili seçilmişlerdir. Mebusan Meclisinden seçilen Ali Rıza Efendi’nin de Ankara’ya gelerek bu vekillere katılmasıyla İçel sancağı milletvekillerinin sayısı altıya çıkmıştır. İçel sancağını temsil eden bu altı milletvekilinden hiçbiri 11 Ağustos 1923’te toplanan İkinci Meclis’te yer alamamıştır